Hyperthyreoïdie = te snel werkende schildklier.

Wanneer de schildklier te veel aan schildklierhormoon produceert, wordt gesproken over hyperthyreoïdie.
Hyper betekent te veel en thyreoïd duidt op de schildklier.

Hoe ontstaat hyperthyreoïdie?

Meestal is het teveel aan schildklierhormoon het gevolg van afwijkingen in de schildklier zelf.
De meest voorkomende afwijkingen zijn:

De ziekte van Graves/Basedow:

Vaak is de schildklier flink vergroot en dan duidelijk zichtbaar.
Soms gaat deze ziekte gepaard met ´uitpuilende´ ogen.

Multinodulair toxisch struma:

In de schildklier bevinden zich een aantal gedeelten die te veel schildklierhormoon produceren.
Deze zijn soms te voelen als ´knobbeltjes´.

Toxische nodus:

Bij deze vorm bevindt zich in de schildklier een nodus (knobbel) die te veel schildklierhormoon produceert.
Andere oorzaken voor een te veel aan schildklierhormoon in het lichaam:
– schildklierhormoonproductie buiten de schildklier om;
– een ontstekingsachtige aandoening van de schildklier;
– een te sterke stimulering van de schildklier door de hypofyse (= hersenaanhangsel).

Hoe wordt hyperthyreoïdie behandeld?

De behandeling van hyperthyreoïdie is in het algemeen erop gericht de overmatige productie van schildklierhormoon te verminderen en de hoeveelheid hormoon in het lichaam te normaliseren. Eerst zal de behandelend arts u zorgvuldig onderzoeken. Daarna zal, in overleg met u, gekozen worden welke behandeling het beste bij u en de gevonden vorm van hyperthyreoïdie die aansluit. In Nederland zijn op dit moment drie behandelingen gangbaar:
– behandeling met geneesmiddelen;
– behandeling met radioactief jodium (de zogenoemde slok);
– chirurgische behandeling.